laatste nieuws vanuit Nepal

Inmiddels ben ik alweer ruim 3 weken in Nepal. Er waren toch wat zaken die nog aandacht vroegen. Toen de opvang in Yanchok is geopend ben ik daarna naar Holland gegaan. De kinderen konden toen nog niet in het gebouw om de vloer nog te vochtig was. Het vloerkleed kon er nog niet op. De kinderen verbleven nog ongeveer 2 weken in de noodopvang.

Het is een goede stap geweest. De teachers, Bishnu en Laxmi, in Yanchok voelden zich inderdaad wat verloren. Ze deden maar wat en de training van Sarwarti was niet voldoende om hen in het begin vertrouwen te geven.
Als eerste hebben we een rooster gemaakt. Een houvast voor hen.
Het meegebrachte materiaal uit Nederland (en dat wat er al was) hebben we uitgelegd hoe er mee te werken.
Daarnaast hebben zij een moeilijke groep kinderen.
Ten eerste zijn het bijna allemaal kinderen van ouders die geen enkel onderwijs hebben gevolgd.
Er zijn 4 kinderen in de groep die eigenlijk aan de grote kant zijn. Ruim vijf jaar. In Nepal gaan de kinderen met 5 jaar naar de lagere school. Zij zijn niet meer zo geinteresseerd wat de leidsters vertellen en onderwijzen. Ze zijn toen aan nieuwe inspiratie.
Ook zijn er twee kinderen van 2 jaar. Heel lastig, want zij willen alles hebben wat een ander kind heeft. In Nepal krijgen kinderen van hun ouders dikwijls hun zin. Als deze kinderen niet krijgen wat ze willen zetten ze het op een brullen en schreeuwen. Nu ga dan maar eens rustig lesgeven en spelen met de kinderen, toch?
Twee kinderen zijn mentaal niet helemaal gezond. Zij doen niet mee met de groep en een van hen lijkt wel autistisch. Dit zijn zaken die de mensen hier kennelijk niet zien. Ik heb hier over gesproken met Basanta. Hij is vanaf nu nog meer betrokken bij de opvang in Yanchok. Deze jongeman is een geboren teacher, gaat leuk met kinderen om weet ook van de mentaal niet gezonde Misen, de aandacht te krijgen. Wij hebben met de moeder gesproken van dit kind. Zij schaamt zich en wij hebben proberen uit te leggen dat dat niet nodig is. Zij zal nu regelmatig ook in de opvang zijn om te kijken hoe haar kind reageert op alles.

We hebben lage 16 tafels besteld. Voor iedere opvang 6. De kinderen zitten hierbij op de grond aan de tafel. Ze doen alles op de grond, schrijven, tekenen, schilderen. Dit maakt het onderwijs wat completer.
4 Grote houten borden om de gemaakte tekeningen op te prikken. Voor iedere opvang 4.
Rek voor de rugzakjes.
Houders voor de tandenborstel in Yanchok.
Rekkasten voor in het leslokaal, iedere opvang 1.

Ik ben ook actief in het verder onafhankelijk maken van de kinderopvang. Daarover meer in de Nieuwsbrief als ik weer thuis ben.

Eergisteren ben ik met Basanta naar de Montessori-training school geweest. De bedoeling is dat een paar mensen hier een opleiding van 3 maanden gaan volgen.

Verder nog wat researchwerk om de toekomst van de Yanchok Magarpeople te verbeteren.

Het is ook nodig om een werkvisa in orde te maken. De mensen op het vliegveld kennen mij. Ik zie ook altijd dezelfde gezichten. Ja dat heb je met kleine vliegveldjes. Dat vraagt wat gereis naar verschillende steden. ik hoop dit voor elkaar te krijgen. Ik mag eigenlijk Nepal niet in met een touristen visa als ik werk.

Er is weer van alles te doen. Maar ik geniet nu ook wat meer omdat ik vrij ben van bouwen. Ik heb veel plezier met de lokale mensen. Nu verblijf ik even in Pokhara om het een en ander met het thuisfront door te nemen.

Op 18 september stap ik in het vliegtuig, dan ben ik na 5 weken weer in Nederland. Om u gerust te stellen...
Er zijn zijn mensen die vragen of de reis wordt betaald door SRN. Neen hoor, de reiskosten gaan van onze priverekening af. Wij zijn in het verleden een beetje zuinig gewweest en van het spaargeld kan ik naar Nepal.

Tot gauw en liefs vanuit Nepal

Our Supporters: